Drewniana kładka przecinająca podmokłe wrzosowisko w stronę zalesionych, skalistych wzgórz

Preikestolen zimą: śnieg, lód, długość dnia, raczki i wędrówki z przewodnikiem

Opublikowano 15 listopada 2026 · Niezależny przewodnik

Tak, na Preikestolen można wędrować zimą. Szlak jest otwarty przez cały rok, a parking ma obsługę codziennie, ale mniej więcej od października do kwietnia ścieżkę często pokrywa śnieg i lód, dzień jest krótki, a pogoda na płaskowyżu szybko się zmienia. Przy oblodzeniu potrzebujesz raczków albo raków, ciepłych warstw, latarki i wczesnego startu. Fundacja zarządzająca początkiem szlaku, Fjord Norway i Visit Norway zalecają zimą przewodnika, zwłaszcza jeśli nigdy wcześniej nie chodziłeś po śniegu i lodzie. Jeśli dobrze się przygotujesz, możesz mieć 604-metrowe urwisko prawie dla siebie: w większość zimowych dni na szlak wychodzi mniej niż 100 osób, wobec nawet 7000 w szczytowe letnie dni.

Ten poradnik wyjaśnia, co zima naprawdę oznacza na szlaku, ile masz światła dziennego, co na siebie włożyć i gdzie wypożyczyć raczki, jakie są zimowe wędrówki z przewodnikiem ze Stavanger, jak dotrzeć na początek szlaku, gdy autobusy ekspresowe już nie kursują, i kiedy zawrócić. O trasie latem przeczytasz w poradniku o szlaku na Preikestolen.

Czy Preikestolen jest otwarty zimą?

Nie ma tu bramy ani daty zamknięcia. Preikestolen Parking jest otwarty 24 godziny na dobę przez cały rok, a parking ma obsługę przez wszystkie miesiące. Zimą obsługa pracuje krócej, od 09:00 do 14:00, wobec 07:00 do 18:00 latem.

Zmienia się natomiast sezon wokół szlaku:

  • Preikestolen BaseCamp uznaje za sezon zimowy okres od października do kwietnia, gdy ścieżkę często pokrywa lód i śnieg.
  • Visit Norway traktuje okres od października do kwietnia jako zimę i czas poza sezonem, jeśli chodzi o transport.
  • Sekcja FAQ samej fundacji opisuje luty i marzec jako miesiące zachwycających krajobrazów ze śniegiem i lodem, a okres od listopada do stycznia jako zwykle bardzo spokojny.

Wizyty poza sezonem są coraz popularniejsze. To jednak także pora roku, w której wędrówka przestaje być spacerem i staje się prawdziwą wyprawą w góry.

Po co w ogóle jechać zimą?

Uczciwa odpowiedź brzmi: dla samotności i światła. Latem na płaskowyżu od połowy przedpołudnia bywa tłoczno, a do klasycznego zdjęcia na krawędzi ustawiają się kolejki. Zimą, w pogodny dzień, możesz dzielić go z garstką osób albo nie spotkać nikogo. Styczeń, luty i marzec przynoszą chłodne, rześkie powietrze i ciszę długiej, ciemnej norweskiej zimy, a w tych miesiącach Preikestolen i Lysefjord często pokrywa warstwa śniegu i lodu. Visit Norway nazywa zimowy trekking w rakach po zaśnieżonym, oblodzonym szlaku przeżyciem, którego nigdy nie zapomnisz.

Ceną jest utrata elastyczności. Letni wędrowiec może przeczekać przelotny deszcz albo ruszyć późno; zimowy ma krótkie okno, potrzebuje odpowiedniego sprzętu i musi być gotów odwołać cały dzień. Jeśli ci to odpowiada, zima to najbardziej niezapomniany sposób, by zobaczyć to miejsce.

Co zima oznacza na szlaku

Latem szlak to dobrze przygotowana ścieżka: przez pierwsze 500 metrów droga szutrowa, potem skaliste odcinki, kamienne schody ułożone przez Szerpów i kładki nad podmokłymi fragmentami, około 4 km w każdą stronę i 500 metrów łącznego podejścia. Zimą ta sama trasa zachowuje się inaczej.

  • Lód i śnieg: szlak jest często śliski, a czasem w ogóle go nie widać.
  • Ukryty teren: śnieg może zakrywać kamienie, strumienie i szczeliny w terenie.
  • Nawisy śnieżne: w pobliżu urwisk stawaj na twardym gruncie, a nie na zmrożonym śniegu, który mógł utworzyć wystającą krawędź.
  • Oznakowanie: szlak jest oznaczony czerwonymi literami T namalowanymi na skale. Ponieważ mogą one zniknąć pod śniegiem, wzdłuż szlaku stoją odblaskowe żelazne słupki, które podają odległość do Preikestolen i z powrotem do początku szlaku.
  • Ślady: idź oznakowanym szlakiem, a nie po prostu za czyimiś śladami w śniegu.

W dobry dzień zimowa ścieżka wije się przez cichy las sosnowy, obok zamarzniętych jezior i po przyprószonych śniegiem kamiennych schodach, a widok ze szczytu jest ten sam, tyle że w śnieżnej oprawie. W zły dzień lód i wiatr sprawiają, że górne odcinki są trudne nawet dla doświadczonych wędrowców.

Od października do kwietnia, miesiąc po miesiącu

Tabela miesięczna Fundacji Preikestolen podaje typową temperaturę na szczycie, liczbę deszczowych dni i nasłonecznienie, a do tego najpóźniejszą godzinę, o której warto ruszyć na szlak.

Miesiąc Średnia na szczycie Dni deszczowe Słońce dziennie Nie ruszaj po
Październik 4°C 24 3 godziny 13:00
Listopad 0°C 26 1 godzina 12:00 (południe)
Grudzień -3°C 24 1 godzina 11:00
Styczeń -4°C 22 1 godzina 11:00
Luty -4°C 20 3 godziny 12:00 (południe)
Marzec -1°C 18 5 godzin 13:00
Kwiecień 1°C 17 6 godzin 15:00

Średnie ukrywają skrajności. Stacja meteorologiczna Liarvatn, 8,1 km od Preikestolen, zmierzyła -15,9°C 8 stycznia 2026 roku, a średnia ze stycznia 2026 roku wyniosła tam -3,0°C wobec normy 0,3°C. Ta sama zima przyniosła łagodny, bardzo mokry grudzień 2025 roku: 403,1 mm opadów, znacznie powyżej normy wynoszącej 293 mm. Spodziewaj się wszystkiego, od łagodnego deszczu po siarczysty mróz, czasem w tym samym tygodniu.

Szerszy obraz całego roku znajdziesz w poradniku o pogodzie na Preikestolen.

Długość dnia: prawdziwe ograniczenie

Większość zimowych problemów na Preikestolen sprowadza się do czasu. Latem wędrówka zajmuje większości osób około 4 godzin w obie strony, a zimowe grupy z przewodnikiem zakładają 2 do 3 godzin w każdą stronę. Najkrótsze zimowe dni trwają około 6,5 godziny.

  • 15 listopada 2026 roku słońce wzeszło w Stavanger o 08:28 i zaszło o 16:13.
  • 1 grudnia 2026 roku wschodzi o 09:03 i zachodzi o 15:48.
  • 21 grudnia 2026 roku wschodzi o 09:29 i zachodzi o 15:40, co daje 6 godzin i 11 minut dnia.

Najwcześniejszy zachód słońca tej zimy przypada 15 grudnia, a najpóźniejszy wschód 27 grudnia. Dlatego najpóźniejsza godzina wyjścia według fundacji spada w grudniu i styczniu do 11:00 i dlatego fundacja prosi wędrowców, by się jej trzymali. Ruszaj wcześnie, planuj powrót przed zmrokiem i zawsze miej przy sobie latarkę albo czołówkę na wypadek opóźnień. Nie licz na zorzę polarną w ramach rekompensaty: Preikestolen leży około 1500 km na południe od koła podbiegunowego, a szansa na jej zobaczenie jest tu bliska zeru.

Raczki, raki i co na siebie włożyć

Najważniejszym elementem zimowego wyposażenia jest przyczepność. Zimą używaj albo wypożycz raki lub raczki, zwłaszcza gdy radzi ci to obsługa przy początku szlaku.

Łącząc rady BaseCamp, fundacji i Rødne, zimowe wyposażenie wygląda tak:

  • Stopy: ciepłe buty trekkingowe albo górskie, wełniane skarpety oraz nakładki antypoślizgowe lub raczki.
  • Dłonie i głowa: czapka, szalik i rękawice z jednym palcem albo rękawiczki.
  • Ciało: wełna przy skórze, ciepła warstwa środkowa i ciepła, wiatroszczelna warstwa zewnętrzna, a do tego zapasowy komplet ubrań.
  • Kijki: kijki z kolcami pomagają na oblodzonych płytach i schodach.
  • Światło: czołówka albo latarka, nawet jeśli planujesz zejść wczesnym popołudniem.
  • Jedzenie i picie: przekąski, woda i termos z czymś gorącym. Na szlaku nie ma gdzie uzupełnić wody.
  • Wygoda: siedzisko na przerwę na lunch.

Opisy zimowych wędrówek z przewodnikiem dodają, że buty trekkingowe są obowiązkowe, a rakiety śnieżne albo raczki są zapewniane, jeśli wymagają tego warunki.

Wypożyczanie sprzętu w BaseCamp

Nie musisz przylatywać z rakami w bagażu. Adventure Centre w Preikestolen BaseCamp, obok parkingu, przez cały rok wypożycza buty trekkingowe, raczki, ciepłą odzież i plecaki, a jego zimowa lista wymienia wprost nakładki antypoślizgowe i kijki z kolcami do wypożyczenia.

BaseCamp ma też kawiarnię i restaurację, więc to ciepła baza przed wędrówką i po niej. Toalety są tylko przy parkingu; na szlaku nie ma żadnych.

Zimowe wędrówki z przewodnikiem

Wszystkie trzy instytucje, które opiekują się tu odwiedzającymi, zalecają zimą przewodnika, zarówno ze względów bezpieczeństwa, jak i dla lokalnej wiedzy. Ze Stavanger wyruszają dwa rodzaje zimowych wycieczek z przewodnikiem.

Wędrówka z przewodnikiem i transportem. Fjord Norway podaje zimową wędrówkę z przewodnikiem z odbiorem z miejsca noclegu o 7:00-7:15; bądź gotowy przed hotelem 5 minut wcześniej. Dojazd na początek szlaku trwa około 40 minut, przez najdłuższy i najgłębszy podmorski tunel drogowy na świecie. Od początku szlaku dojście na płaskowyż zajmuje 2-3 godziny i tyle samo, 2-3 godziny, powrót, a do miejsca noclegu wracasz około godziny 15-16. Opis podaje 8 km, łączne podejście 400 m i średni (niebieski) stopień trudności; według samej fundacji łączne przewyższenie wynosi około 500 metrów. Jedzenie i picie nie są wliczone w cenę, a standardowa grupa liczy do 8 osób.

Rejs po fiordzie i wędrówka z przewodnikiem. Zimowy rejs z wędrówką z przewodnikiem organizowany przez Rødne odbywa się od listopada do kwietnia. Od stycznia do marca oraz od listopada do grudnia startuje od czwartku do niedzieli o 11:00, a w kwietniu codziennie o 11:00. Cena obejmuje 2-godzinny rejs po fiordzie, przewodnika, raczki w razie potrzeby, kijki, czołówkę, gorące napoje i suchy prowiant, transport oraz odwiezienie do hotelu. Dzień trwa 8-9 godzin, w zależności od pogody. Kosztuje 2790 NOK za dorosłego i 2150 NOK za dziecko w wieku 8-15 lat, nie jest dostępny dla dzieci poniżej ośmiu lat i można go kupić wyłącznie z wyprzedzeniem.

Wędrówki z przewodnikiem z odbiorem w Stavanger znajdziesz też na stronie z wycieczkami. Przed rezerwacją sprawdź sezon i zimowe warunki w każdym opisie, a o różnicach między formatami przeczytasz w porównaniu wycieczek na Preikestolen.

Bez przewodnika

Wiele osób wchodzi zimą na Preikestolen samodzielnie, a przy spokojnej, pogodnej i mroźnej pogodzie, z dobrymi raczkami, może to być wspaniały dzień. Zasad fundacji warto trzymać się co do joty:

  • Nie idź sam. Fundacja zdecydowanie odradza samotne wędrówki poza głównym sezonem.
  • Powiedz komuś o swoim planie i o tym, kiedy zamierzasz wrócić.
  • Najpierw porozmawiaj z obsługą. Parking ma obsługę przez cały rok; zapytaj o warunki i przeczytaj tablice.
  • Uszanuj odmowę. Jeśli obsługa radzi nie wychodzić na szlak z powodu niebezpiecznej pogody albo stanu szlaku, posłuchaj.
  • Zawróć wcześnie, jeśli podejrzewasz, że warunki stają się niebezpieczne.

Jeśli nie masz pewności, czy poradzisz sobie z nawigacją w śniegu albo chodzeniem po lodzie, to najwyraźniejszy znak, by zarezerwować przewodnika.

Dojazd zimą

Bezpośrednie autobusy ekspresowe ze Stavanger na Preikestolen Parking nie kursują poza sezonem; sezon autobusu Go Fjords trwa od kwietnia do października. Zimą transport publiczny jest ograniczony, a na ostatni odcinek zaleca się taksówkę.

  • Autobus i taksówka: jedź autobusem Kolumbus nr 100 z centrum Stavanger do Jørpelandsvågen. Trasa prowadzi Jørpelandsvågen - Førland - Solbakk - Hundvåg - Stavanger. Z Jørpeland taksówka do Preikestolen BaseCamp jedzie ok. 10 minut.
  • Samochodem: przejedź podmorskim tunelem Ryfast do Solbakk i kieruj się drogowskazami na parking Preikestolen, około 40 minut ze Stavanger. Parking kosztuje 275 NOK przy postoju dłuższym niż 2 godziny. Jeśli nie jesteś przyzwyczajony do jazdy zimą, zastanów się dwa razy: zimny sezon na norweskich drogach trwa od października do kwietnia, z lodem, śniegiem i ciemnością.
  • Z przewodnikiem: opisane wyżej zimowe opcje z przewodnikiem obejmują transport ze Stavanger.

Wszystkie szczegóły, łącznie z opłatami drogowymi i parkingami, znajdziesz w poradniku o dojeździe.

Dzieci i psy zimą

Latem większość rodzin daje radę przejść cały szlak. Zimą szlak bywa oblodzony i odsłonięty, a fundacja nie zaleca wędrówki z dziećmi poniżej 5 lat ani z niemowlętami. Zimowy rejs z wędrówką Rødne nie przyjmuje dzieci poniżej ośmiu lat.

Psy to raczej letni niż zimowy problem: fundacja odradza ich zabieranie latem ze względu na tłumy. Zimą na szlaku jest spokojnie, ale oblodzone płyty są ciężkie dla łap, więc zabieraj psa tylko wtedy, gdy jest przyzwyczajony do zimowych warunków.

Bezpieczeństwo na krawędzi w śniegu

Na krawędzi urwiska nie ma barierek ani zabezpieczeń, a zimą trudniej ją odczytać. Śnieg tworzy nawisy, na płytach najbliżej urwiska zbiera się lód, a niskie chmury mogą ukryć, jak blisko jesteś.

  • Trzymaj się z daleka od krawędzi, dalej niż latem.
  • Nigdy nie wchodź na śnieżny nawis w pobliżu urwiska.
  • Nie zdejmuj raczków na samym płaskowyżu; to często najbardziej oblodzona część.
  • Przy wietrze rób zdjęcia na siedząco, zamiast stać przy urwisku.

Na szczycie jest zimniej, często wietrzniej i bardziej deszczowo niż przy początku szlaku, a widoczność bywa gorsza. Nie daj się zwieść spokojnemu, słonecznemu parkingowi.

Kiedy zawrócić

Zanim wyruszysz, ustal godzinę odwrotu na podstawie tabeli najpóźniejszych godzin wyjścia fundacji i godziny zachodu słońca, a potem się jej trzymaj. Zawróć wcześniej, jeśli:

  • lód jest zbyt twardy albo zbyt stromy na twoje raczki;
  • czerwone litery T i słupki stają się trudne do śledzenia;
  • na górnych odcinkach narasta wiatr albo chmury;
  • ktoś z twojej grupy marznie, idzie wolno albo traci pewność kroku.

Jeśli przyjeżdżasz z daleka, zaplanuj dodatkowy dzień w okolicy, tak jak radzi fundacja, żeby jedna zła prognoza nie oznaczała utraty wędrówki.

Zima od strony wody

Jeśli szlak nie wchodzi w grę, Lysefjord i tak sprawdza się zimą. Rejs Rødne po Lysefjordzie ze Stavanger kursuje przez cały rok: od stycznia do marca od czwartku do niedzieli o 11:00, a w kwietniu codziennie o 11:00. Odbywa się bez względu na pogodę i przepływa pod Preikestolen. Zimą nad fiordem mogą wznosić się zaśnieżone góry i zamarznięte wodospady, a warto też wypatrywać orłów i fok. Ryfylke Adventure również oferuje przez cały rok rejsy łodzią, z których widać Preikestolen od strony Lysefjordu.

Kjerag, druga słynna wędrówka nad Lysefjordem, zimą nie wchodzi w grę: górskie drogi do początku szlaku są zamknięte od listopada do połowy maja. Szczegóły rejsu znajdziesz w poradniku o rejsie po Lysefjordzie.

Najczęściej zadawane pytania

Czy można wejść na Preikestolen zimą? Tak. Szlak jest otwarty przez cały rok, ale od października do kwietnia często bywa oblodzony i zaśnieżony. Potrzebujesz raczków albo raków, ciepłej odzieży, latarki i wczesnego startu, a jeśli brakuje ci doświadczenia w zimowych wędrówkach, zaleca się przewodnika.

Czy zimą na Preikestolen potrzebuję raków? Gdy leży śnieg i lód, tak: raczki albo raki to kluczowy element wyposażenia. Możesz je wypożyczyć, razem z butami i kijkami, w Preikestolen BaseCamp.

Ile trwa zimowa wędrówka? Zimowe grupy z przewodnikiem zakładają 2 do 3 godzin w każdą stronę. Zostaw czas na przerwy i wolniejsze tempo na lodzie, a ruszaj nie później niż o najpóźniejszej godzinie wyjścia podanej przez fundację na dany miesiąc.

Czy zimą jeździ autobus na Preikestolen? Bezpośredni nie. Jedź autobusem nr 100 do Jørpelandsvågen, a potem około 10 minut taksówką do BaseCamp, przyjedź własnym samochodem albo zarezerwuj wycieczkę z przewodnikiem i transportem.

Jaki zimowy miesiąc jest najlepszy na Preikestolen? Luty i marzec, ze względu na krajobrazy ze śniegiem i lodem oraz dłuższe dni niż w grudniu i styczniu. Listopad to najbardziej mokry miesiąc w tabeli fundacji.

Czy dzieci mogą wędrować zimą na Preikestolen? Fundacja nie zaleca tego dzieciom poniżej 5 lat ani niemowlętom, ponieważ szlak może być oblodzony i odsłonięty.